2-4.08. 2024 r.

Trasa wycieczki: Przejazd pociągiem z Kielc do Buska Zdroju, następnie na rowerach do miejsca zakwaterowania ( “Dwór Dziekanów” w Zielonkach k/ Solca Zdroju). Dzień drugi: przejazd z miejsca zakwaterowania do Szczucina, następne drogą rowerową po wałach przeciwpowodziowych Wisły do Nowego Korczyna oraz powrót do Zielonek. Trasa drugiego dnia 60 km. W trzecim dniu powrót na rowerach do Buska Zdroju, a stamtąd PKP do Kielc. Zakwaterowanie oraz sprawy organizacyjne Jola, prowadzenie wycieczki w drugim dniu Ania. Wzięło udział 10 osób.

Warunkom przyrodniczym oraz kulturowym okolic Solca poświęciliśmy odrębny tekst (por. Silva rerum 18.05.2024). Drobne niedogodności mżawkowe drugiego dnia oraz równie błahe przeciwności błotne w drodze powrotnej, nie zdołały przyćmić trzech uroczych dni spędzonych na rowerze oraz podczas grillowych spotkań w miejscu zakwaterowania.

Tekst: MS

28.07.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – wiata imieninowa na Stadionie – po uroczystościach jedna grupa pojechała na zachód – prowadziła Ania, druga pod wodzą Sławka skierowała się prawdopodobnie na południe. Wzięło udział 15 osób.

Uroczystości imieninowe Ani zdominowały dużą część tej ciepłej, przekropnej niedzieli. Dziękujemy solenizantce za ten miły dzień. Jest jakaś tajemnica w tym pięknym imieniu, która przydaje wdzięku osobom, które go noszą…

SM, foto Gosia.

21.07.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Białogon – G. Szczukowskie – Brynica – Promnik – Zbiornik Strawczyn – Oblęgorek – Chełmce – G. Szczukowskie – Kielce. Dystans 60km, wzięło udział 7 osób. Wycieczkę prowadził Andrzej.

Podczas wycieczki chłodem nie wiało. Pogoda meteo gorąca, pogoda towarzyska klimatyzowana…

Wycieczkowa prędkość zróżnicowana. U nas każdy jedzie we własnym tempie, nie dlatego żeby zdążyć tylko dlatego by z jazdy czerpać przyjemność.

Tekst MS, foto Ania

7.07.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Masłów – Ciekoty – Św. Katarzyna – Bęczków – Leszczyny- Cedzyna – Kielce. Dystans 60 km, wzięło udział 20 osób. Wycieczkę prowadził Stasiu.

Ludyczna rowerowa niedziela – to możliwie najkrótszy opis ostatniej wycieczki. Opis wprawdzie subiektywny jednak niezależny. Niezależność jest niewątpliwie walorem każdego sądu, w przeciwieństwie do opinii limitowanych, czyli z wyraźną granicą wyznaczoną np. przez cenzurę czy polityczną poprawność.*

Niżej prezentujemy jak mogłaby wyglądać relacja z wycieczki prowadzonej przez Stasia gdyby autor sprawozdania używał limitowanego języka.

To była jak zwykle wycieczka mająca na celu zażywanie prozdrowotnego ruchu oraz podziwianie przyrody. Jechaliśmy lasem po szerokich duktach lepiej utrzymanych niż kieleckie ulice, zachowując bezpieczny dystans społeczny między osobami rowerowymi. W regularnych odstępach, prowadzący zarządzał krótki odpoczynek połączony z podziwianiem. Podziwialiśmy m.in. skąpane w słońcu rozległe leśne polany, pozostawione w malowniczym nieładzie po harwesterowych żniwach bacząc, by nadmiernie artykułowanym zachwytem nie płoszyć ptactwa, tudzież zwierzyny przyziemnej. Poza tym tradycyjnie dwie przerwy na posiłki w postaci kanapek z pełnoziarnistego pieczywa z odrobiną chudego sera na liściu sałaty. Aby unikać emocji związanych z zaspokajaniem, zamiast gasić pragnienie, nawadnialiśmy organizm, ma się rozumieć, głównie wodą z ruczaju. Niezbyt głośne, jak również emocjonalnie stonowane rozmowy dotyczyły głównie problemów związanych z dobrodziejstwem zielonego ładu, czy z pochwałą unijnej demokracji…

Zmienione słowa Wieszcza – “kto łeb urwie cenzorskiej Hydrze, do nieba pójdzie po laury!“- to od pewnego czasu społeczne wyzwanie…

*Gdybyśmy chcieli dla zabawy wymienionym kategoriom opinii nadać matematyczny wyraz, to opinie niezależne dobrze charakteryzuje przewrócona ósemka, czyli znak nieskończoności, natomiast te limitowane – limes, to znaczy granica.

Tekst MS, foto Gosia

30.06.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Zalew w Sukowie – Kielce. Ogółem stawiło się na zbiórkę 18 osób. Dystans od 20 do 40 km zależnie od tolerancji osobniczych w zakresie wysokich temperatur oraz preferowanych miejsc nawadniania…

To był dotychczas najbardziej upalny dzień tego roku, z temperaturą w cieniu ponad 30 st.C. Nową atrakcję turystyczną grupie piętnastoosobowej pokazał Andrzej. Wydawało się, że trudno będzie jeszcze cokolwiek nowego wycisnąć z tej wycieczkowej cytryny, a jednak! Andrzejowi udało się powtórzyć sukces sprzed dwudziestu dni i pokazać nam coś, czego turystyczne oczy od dawna nie widziały. To pokopalniany zbiornik w Sukowie – kawał głębokiej czystej wody w leśnym otoczeniu. Niby wszyscy o nim wiedzieli lecz dostęp do obiektu przez długi czas reglamentowały druciane płoty. Jest nadzieja, że w miejsce prywatnego folwarku wędkarskiej sitwy, ŚGP Industria zorganizuje tu ogólnodostępny obiekt wypoczynkowy. Swoją drogą ciekawe, czy ktoś myśli o nim jako o rezerwuarze wody pitnej.

Wycieczka została rozwiązana nad wodą w Sukowie. Z ekspiacyjnych pobudek wolimy jednak myśleć, że zostaliśmy tu porzuceni, wszak prowadzący oddalił się z miejsca postoju pierwszy. Byłaby to bowiem sprawiedliwa odpłata za to, że uczestnicy niejednokrotnie “porzucali” prowadzącego. Obyło się jednak bez rewanżyzmu, Andrzej pożegnał grupę w sposób kulturalny, oddalając się w stylu dowolnym na niedzielny rosół z kuraka. Gratulujemy “cierpliwej ręki” w kraulu i zachęcamy do dalszych przyrodniczych eksploracji.

Tekst MS, foto Gosia

23.06.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Morawica. Stąd, nie czekajac aż znana kapela zmieni Morawicę w San Francisco, główny prowadzący Leszek z częścią osób pojechał w kierunku Brudzowa… dystans, jak przypuszczamy, nie krótszy niż 65km. Pozostali, za aprobatą głównodowodzącego, pod wodzą Ani wrócili do Kielc inaugurując powrót w Kubach Młynach słodkim przyjęciem z delikatnym udziałem wyśmienitej Cornus mas. Dystans 55km. Ogółem wzięło udział 15 osób.

Autor prosi o uważne przeczytanie tekstu. Byłoby bardzo cenne gdybyśmy mogli przedyskutować poruszone tu kwestie podczas kolejnej wycieczki i wypracować stanowisko KTR “Kigari” w ogólnopolskiej dyskusji na temat nowych uregulowań prawnych w kwestii prezentowanej poniżej.

Treść sprawozdania tylko pozornie nie ma związku z trasą przejazdu ostatniej wycieczki. Przyszło mi bowiem ostatnio przekraczać na rowerze ruchliwą ulicę w miejscu oznakowanym jako przejazd dla rowerów, przy pulsujących światłach. W myśl nowych przepisów trzeba czekać zmiłowania pańskiego aż się przetoczy stado samochodów. Nawet gdy jakiś dobrze wychowany kierowca zatrzyma się by rowerzystę przepuścić, to ten na drugim pasie może być z gatunku „chamosapiens”… W tej sytuacji nawet przeprowadzenie roweru nie jest możliwe, ponieważ przejazd rowerowy, jak nazwa wskazuje, do przechodzenia nie służy. Ustawodawca zmieniając wspomniany przepis, uzupełnił znany banał zachowaj szczególną ostrożność, sytuacją stresową generowaną pytaniem zdążę czy nie zdążę zdobyć te kilka sekund pierwszeństwa, bo przecież tyle trwa przejazd rowerem przez ulicę… Zatem komu jest potrzebny oznakowany przejazd rowerowy, skoro przy intensywnym ruchu samochodowym nie gwarantuje pierwszeństwa przejazdu? Z tym pytaniem zostawiamy urzędników z ministerstwa infrastruktury, którzy poprzedni sensowny zapis durnowato zmienili na obecny. W świetle powyższego, powodowani lekką uszczypliwością, utrzymujemy, że Morawica będąca celem naszej wycieczki pozostaje jednak w jakiejś relacji z treścią niniejszego sprawozdania…

Na pocieszenie, w uprzywilejowanej sytuacji znajdują się posiadacze starych rowerów – mianowicie mogą schować się za słupem, wystawić na jezdnię przednie koło i tym samym “nabyć pierwszeństwo przejazdu…”

Niektórzy sugerują, że niskiej jakości urzędniczych usług winien jest autsourcing, czyli zlecanie nawet prostych zadań na zewnątrz, co skutkuje tym, że urzędnicy się nie uczą, bo nie rozwiązują problemów. Centrum Legislacyjne Rządu nie zastąpi zdrowego rozsądku stanowiących prawo, gdyż ono ma inne zadania. Tym sposobem zabawa w kółko graniaste czterokanciastej głupoty trwa…

Propozycja zamiast podsumowania: skoro ustawodawca uznał, że rowerzyści zbyt szybko wjeżdżający na przejazd stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa, proponujemy uzupełnić zakres bezpieczeństwa uczestników ruchu następująco: kierujący pojazdem jest zobowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa rowerzystom znajdującym się na przejeździe, tak jak jest obecnie, oraz oczekującym na przejazd, jak proponujemy.

Tekst MS, foto Gosia.

Uwagi: W dniu wycieczki, czyli 23.06.2024 podjęliśmy decyzję, ze spotykamy się na zbiórce o godz. 9.00 aż do odwołania. Stosowny komunikat w Ogłoszeniach.

9.06.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Wiśniówka – Szlakiem Królewskim do źródeł rzeki Silnicy – kamieniołom Sosnowica – Siodła – Jaworze – Ścięgna – Zagnańsk kościół na Górze Chełm – kamieniołom “Tetrapoda” – źródło Bobrzy – Kajetanów – Kielce. Dystans 50 km, wzięło udział 8 osób. Wycieczkę prowadził Andrzej.

Wprawdzie dzień był polityczny, lecz naszą uwagę zajęła bez reszty przyroda. Wycieczka tym cenniejsza, że dla większości uczestników jej tematyka była tak świeża jak obiekty naszych eksploracji. Penetrowaliśmy mianowicie obszary źródliskowe Silnicy oraz Bobrzy. Niewiele osób znało te lokalizacje. Na szczęście przed Andrzejem się nic nie ukryje, zwłaszcza w przyrodniczym sensie. Pokazał malownicze miejsca oferujące kojący wilgotny chłodek – doskonały na upalne dni.

Tym co żałują, że nie wzięli udziału wycieczce, niechaj zatrąbi zespół “Kombi”: – słodkiego miłego życia, jest jeszcze tyle źródeł do odkrycia…

Tekst MS, foto Gosia oraz Dorota

2.06.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Szczukowskie Górki – Piekoszów – Wincentów – Łosień – Akwizgran – Ruda Strawczyńska – Strawczyn – Promnik – Podzamcze Piekoszowskie – Kielce. Dystans 55km, wzięło udział 12 osób. Wycieczkę prowadziła Ania.

Zgodnie z tradycją po kilku kilometrach odjechali dwaj weterani MR, później kilkoro uczestników mimowolnie uprowadził Sławek. Na szczęście zagubieni odnaleźli się w Piekoszowie cali i zdrowi. Wycieczka zapowiadała się na bardziej przekropną niż była. To niewątpliwie zasługa prowadzącej, która posiada dar niwelowania problemów zanim się jeszcze pojawią. Zaiste, gdyby kropiło to pewnie bym zauważył jak w drodze do Strawczyna zmiotło mi z kasku przeciwdeszczową szlafmycę. Swoją drogą dobrze, że zmiotło – będzie okazja aby podziękować znalazczyni…

To była nader przyjemna wycieczka; wprawdzie nie zawsze jechaliśmy jednym śladem, ale przecież cały czas jechaliśmy razem. Choćby po to, żeby posiedzieć na ławeczce z Żeromskim czy zażyć inhalacji w strawczyńskim wydaniu*.

Pozdrawiamy Andrzeja, którego nieobecności zaczynają budzić nasz niepokój.

Życzymy szczęśliwej drogi napotkanemu rowerzyście ze Środy Wielkopolskiej, który przemierza na składaku kraj w szlachetnym celu – dla potrzebującego pomocy Leosia.

* Zrzuciliśmy ten fragment odsyłaczem, żeby nie zanieczyszczać miłych wrażeń z wycieczki. Mianowicie cała ta zabawa w “strawczyński Ciechocinek” to jedno wielkie dziadostwo. Brudna wiata oraz równie brudna toaleta obok piramidy z wyschłych gałązek tarniny, udających solankową tężnię. Gminne menadżery chyba zapomniały, aby do miliona dotacyjnej forsy dodać z własnej kieszeni kilka groszy w budżecie na utrzymanie obiektu.

Z ostatniej chwili: Andrzej się odnalazł w okolicach Puszczy Niepołomickiej, będzie obecny na następnej wycieczce.

Tekst MS, foto Gosia oraz Dorota.

https://photos.app.goo.gl/7kD5rGK1B6WuaUgH8

Udział wzięło 6 osób, dystans ok. 60 km, prowadził Marek

26.05.2024 r.

Trasa wycieczki: Kielce – Suków – Marzysz – Kaczyn – Borków – Trzemosna – Ujny – Holendry – Smyków – Korzenno – Daleszyce – Słopiec – Kranów – Mójcza – Kielce. Dystans 75km, wzięło udział 10 osób w tym 4 odjechały w Borkowie w siną dal. Wycieczkę prowadził Sławek.

Ciepła słoneczna aura, pogodny nastrój uczestników w kwiatowej oprawie amarantowych wiscarii, przy drodze ze Słopca do Kranowa. Wszystko co piękne musiało się w tym dniu wydarzyć, wszak to Dzień Matki.

Tekst MS, foto Dorota